การต่อราคาในประเทศไทยถือเป็นเรื่องปกติและเป็นสิ่งที่คาดหวังได้ตามตลาด ร้านขายของที่ระลึก และการนั่งรถตุ๊กตุ๊กที่ไม่มีมิเตอร์ แต่ไม่ใช่ในห้างสรรพสินค้า ร้านอาหาร ร้านสะดวกซื้อ หรือรถแท็กซี่ที่มีมิเตอร์ เคล็ดลับคือการรักษาความเป็นมิตร: ยิ้มแย้ม ผ่อนคลาย และมองว่ามันคือเกม ไม่ใช่การต่อสู้ ประโยคเปิดที่ดีคือ อันนี้เท่าไหร่ (an nee tao rai) "how much is this?"
ที่ไหนต่อได้ — และที่ไหนต่อไม่ได้
ต่อราคาได้ที่ตลาดกลางแจ้งและตลาดนัดกลางคืน ร้านขายของที่ระลึกและเสื้อผ้า และเมื่อตกลงค่าโดยสารรถตุ๊กตุ๊กที่ไม่มีมิเตอร์ก่อนที่คุณจะขึ้นรถ ห้ามต่อราคาในห้างสรรพสินค้า ร้านเซเว่น อีเลฟเว่น และซูเปอร์มาร์เก็ต ร้านอาหาร หรือรถแท็กซี่ที่มีมิเตอร์ เพราะที่นั่นราคาคือราคาที่กำหนดไว้ และการพยายามต่อราคาจะดูแปลกมาก ตามหลักทั่วไปแล้ว หากมีป้ายราคาพิมพ์อยู่ ราคานั้นมักจะคงที่ อาหารและเครื่องดื่มริมทางก็เป็นราคาคงที่เช่นกัน — ราคาแรกที่พ่อค้าแม่ค้าบอกคือราคาจริง ดังนั้นจงจ่ายด้วยรอยยิ้ม
จิตวิญญาณ: รักษาความสนุกเอาไว้
คนไทยให้ความสำคัญกับความสนุก — sanuk (สนุก) — และความสบายๆ ในเกือบทุกเรื่อง รวมถึงการเจรจาต่อรองด้วย ยิ้มแย้ม พูดเล่น รักษาความ sabai (สบาย) และจำไว้ว่าบ่อยครั้งคุณกำลังต่อรองราคาที่เทียบเท่ากับเศษเงินทอนเท่านั้น คนที่ต่อราคาอย่างเป็นมิตรจะได้ราคาที่ดีกว่าคนที่เซ้าซี้เสมอ อย่าอารมณ์เสียกับเงินไม่กี่บาท มันทำให้เสียบรรยากาศและทำให้คุณเสียหน้า
คู่มือการต่อราคา
เริ่มต้นด้วยการถามราคา ตอบรับด้วยความเป็นมิตร จากนั้นค่อยๆ เสนอราคาที่ลดลง การรู้เรื่อง ตัวเลขไทย จะเปลี่ยนสิ่งนี้จากการเดาให้กลายเป็นการสนทนาที่แท้จริง
อันนี้เท่าไหร่
an nee tao rai
อันนี้เท่าไหร่?
ลดหน่อยได้ไหม
lot noi dai mai
ลดหน่อยได้ไหม?
แพงไป
paeng pai
แพงไป
พูดคำว่า แพงไป (paeng pai) "too expensive" ด้วยรอยยิ้ม ไม่ใช่การทำหน้าบึ้งตึง — มันคือการเริ่มต้นเจรจา ไม่ใช่การบ่น จากนั้นเสนอราคาที่สมเหตุสมผลกลับไป หรือเพียงแค่ขอส่วนลดเล็กน้อยอีกครั้ง การพบกันครึ่งทางคือจุดประสงค์ทั้งหมดของการต่อราคา
การปิดการขาย — หรือการเดินจากไป
เมื่อรู้สึกว่าราคาเหมาะสมแล้ว ให้ปิดดีลอย่างมีความสุขด้วยคำว่า เอาอันนี้ (ao an nee) "I'll take this one" หากไม่โอเค ให้ปฏิเสธอย่างสุภาพด้วยคำว่า ไม่เอา ขอบคุณ (mai ao khop khun) "no thanks"
เอาอันนี้ครับ
ao an nee krub
เอาอันนี้ครับ (ผู้พูดชาย)
ไม่เอา ขอบคุณค่ะ
mai ao khop khun ka
ไม่เอา ขอบคุณค่ะ (ผู้พูดหญิง)
การเดินจากไปอย่างสุภาพคือท่าไม้ตายที่ทรงพลังที่สุดของคุณ บ่อยครั้งที่พ่อค้าแม่ค้าจะเรียกคุณกลับมาพร้อมข้อเสนอราคาที่ดีกว่าเมื่อคุณหันหลังเดินจากไป — และถ้าไม่เป็นเช่นนั้น คุณก็สามารถวนกลับมาใหม่ในภายหลังได้เสมอ ไม่มีฝ่ายใดขุ่นเคืองใจ
ตัดสินใจเลือกราคาสูงสุดในใจก่อนที่คุณจะอ้าปากพูด และรักษาความร่าเริงเอาไว้ไม่ว่าคุณจะได้ราคานั้นหรือไม่ ข้อตกลงที่ยุติธรรมในประเทศไทยคือข้อตกลงที่ทั้งสองฝ่ายเดินจากไปด้วยรอยยิ้ม ไม่ใช่ข้อตกลงที่มีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งพ่ายแพ้ ดู วลีช้อปปิ้งภาษาไทย ของเราสำหรับคำศัพท์ในตลาดเพิ่มเติม
การตกลงค่าโดยสารรถตุ๊กตุ๊ก
การนั่งรถตุ๊กตุ๊กที่ไม่มีมิเตอร์ก็คือการเจรจาต่อรองเช่นกัน และกฎนั้นง่ายมาก: ตกลงราคาก่อนขึ้นรถเสมอ ห้ามตกลงทีหลัง บอกจุดหมายปลายทางของคุณให้ชัดเจน คาดไว้เลยว่าราคาแรกที่ได้ยินจะสูงกว่าปกติ และต่อรองกลับอย่างเป็นมิตรด้วยคำว่า "ลดหน่อยได้ไหม" หากราคายังสูงเกินไป ให้ยิ้ม ปฏิเสธอย่างสุภาพ แล้วเดินไปหาคนขับคนถัดไป — เกือบจะมีคนขับคนอื่นอยู่ใกล้ๆ เสมอ การตกลงค่าโดยสารล่วงหน้าจะทำให้ทุกอย่าง สบาย และช่วยให้คุณไม่ต้องโต้เถียงกันที่ริมถนน
เรียนรู้ภาษาไทยต่อไป
การต่อราคาคือจุดที่ตัวเลขภาษาไทยของคุณจะได้ใช้งานจริง — และเป็นจุดที่ภาษาเล็กๆ น้อยๆ จะเปลี่ยนการซื้อขายให้กลายเป็นการแลกเปลี่ยนที่สนุกสนานอย่างแท้จริง เตรียมตัวให้พร้อมด้วยคู่มือ ตัวเลขไทย ฟรีของเรา จากนั้นฝึกฝนวลีในตลาดพร้อมเสียงและการฝึกพูดในแอป Pretalk ก่อนที่คุณจะไปลุยตลาดจริง
