ทำไมสรรพนามภาษาอังกฤษจึงง่ายกว่าที่คิด
ถ้าคุณมาจากภาษาที่มีระบบสรรพนามซับซ้อน เช่น ภาษาญี่ปุ่น เกาหลี หรือไทย สรรพนามภาษาอังกฤษจะรู้สึกเรียบง่ายอย่างน่าประทับใจ มีคำว่า "I" แค่คำเดียว — ไม่เปลี่ยนตามเพศ อายุ หรือระดับความสุภาพ "You" ก็เหมือนกันไม่ว่าจะพูดกับเพื่อนสนิทหรือประธานาธิบดี
สิ่งสำคัญที่ต้องเข้าใจคือความแตกต่างระหว่างรูปประธาน รูปกรรม และรูปแสดงความเป็นเจ้าของ — สรรพนามแต่ละตัวจะเปลี่ยนรูปตามหน้าที่ในประโยค
ภาษาอังกฤษไม่มีระดับความสุภาพในสรรพนาม "I" เป็น "I" เสมอ และ "you" ก็เป็น "you" เสมอ ไม่ว่าจะพูดกับใคร ให้โฟกัสที่การเรียนรู้ว่าจะใช้รูปแบบไหน (ประธาน กรรม หรือแสดงความเป็นเจ้าของ)
บุรุษที่ 1 (I / Me / My / Mine)
I — รูปประธาน
"I" ใช้เมื่อคุณเป็นผู้ทำกริยา ต้องเขียนตัวพิมพ์ใหญ่เสมอ แม้จะอยู่กลางประโยค — เป็นสรรพนามเดียวในภาษาอังกฤษที่มีกฎนี้
I am a student.
รูปประธาน — "I" เป็นผู้ทำกริยา
I like coffee.
รูปประธาน — "I" เป็นผู้ทำกริยา
Me — รูปกรรม
"Me" ใช้เมื่อคุณเป็นผู้รับกริยา หรือหลังคำบุพบท
She gave the book to me.
รูปกรรม — "me" เป็นผู้รับกริยา
Can you help me?
รูปกรรม — "me" เป็นกรรมของ "help"
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยมาก: "Me and John went to the store" ผิด รูปที่ถูกต้องคือ "John and I went to the store" เพราะ "I" เป็นประธาน ลองทดสอบง่ายๆ: ตัดคนอื่นออก — คุณจะพูดว่า "I went to the store" ไม่ใช่ "Me went to the store"
My / Mine — รูปแสดงความเป็นเจ้าของ
"My" วางก่อนคำนาม "Mine" ใช้แทนคำนามทั้งหมด
This is my book.
"My" วางก่อนคำนาม (คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของ)
This book is mine.
"Mine" แทนที่ "my book" (สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของ)
บุรุษที่ 2 (You / Your / Yours)
You — คำเดียวใช้ได้ทุกสถานการณ์
"You" เป็นสรรพนามที่ง่ายที่สุดในภาษาอังกฤษ ใช้ได้ทั้งเอกพจน์และพหูพจน์ ทั้งทางการและไม่เป็นทางการ ทั้งรูปประธานและรูปกรรม ไม่ต้องเลือกระดับความสุภาพ
You are very kind.
รูปประธาน — ใช้คำเดียวกันกับทุกคน
I will call you tomorrow.
รูปกรรม — ยังคงเป็น "you"
ภาษาอังกฤษเคยมีความแตกต่างระหว่างทางการและไม่เป็นทางการ: "thou" เป็นแบบไม่เป็นทางการ และ "you" เป็นแบบทางการ เมื่อเวลาผ่านไปหลายศตวรรษ "thou" หายไปจากการใช้ในชีวิตประจำวัน และ "you" กลายเป็นสรรพนามสากล คุณอาจพบ "thou" ในงานของเชกสเปียร์ บทสวดทางศาสนา หรือบทกวี
Your / Yours — รูปแสดงความเป็นเจ้าของ
เหมือนกับ "my/mine" — "your" วางก่อนคำนาม และ "yours" ใช้แทนคำนาม
Is this your bag?
"Your" วางก่อนคำนาม (คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของ)
This bag is yours.
"Yours" แทนที่ "your bag" (สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของ)
บุรุษที่ 3 (He / She / It / They)
He / Him / His — เพศชาย
ใช้เมื่อกล่าวถึงบุคคลเพศชาย
He is a teacher.
รูปประธาน — "he" เป็นผู้ทำกริยา
I gave him the answer.
รูปกรรม — "him" เป็นผู้รับกริยา
She / Her / Hers — เพศหญิง
ใช้เมื่อกล่าวถึงบุคคลเพศหญิง สังเกตว่า "her" ทำหน้าที่ทั้งรูปกรรมและคำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของ
She is my friend.
รูปประธาน — "she" เป็นผู้ทำกริยา
This is her phone.
คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของ — "her" วางก่อนคำนาม
It / Its — กลาง
ใช้สำหรับสัตว์ สิ่งของ และสิ่งที่เป็นนามธรรม ระวังรูปแสดงความเป็นเจ้าของ — "its" ไม่มีอะพอสทรอฟี
It is raining today.
รูปประธาน — "it" สำหรับสภาพอากาศและประธานที่ไม่ระบุตัวตน
The dog wagged its tail.
แสดงความเป็นเจ้าของ — ไม่มีอะพอสทรอฟี! "It's" แปลว่า "it is"
Its กับ it's เป็นหนึ่งในข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดในภาษาอังกฤษ Its (ไม่มีอะพอสทรอฟี) แสดงความเป็นเจ้าของ: "The cat licked its paw." It's (มีอะพอสทรอฟี) เป็นคำย่อของ "it is": "It's raining." เมื่อไม่แน่ใจ ให้ลองแทนที่ด้วย "it is" — ถ้าประโยคยังสมเหตุสมผล ให้ใช้ "it's"
They / Them / Their / Theirs — พหูพจน์และเอกพจน์
"They" เป็นสรรพนามพหูพจน์มาตรฐาน แต่ยังใช้เป็นสรรพนามเอกพจน์ที่ไม่ระบุเพศได้ด้วย เมื่อไม่ทราบเพศของบุคคลหรือเมื่อบุคคลนั้นต้องการให้ใช้
They are coming to the party.
พหูพจน์ — กล่าวถึงหลายคน
Someone left their umbrella.
เอกพจน์ — ไม่ทราบเพศของ "someone"
We / Us / Our / Ours — บุรุษที่ 1 พหูพจน์
"We" มีรูปแบบเดียวกับสรรพนามอื่นๆ คือ ประธาน/กรรม/แสดงความเป็นเจ้าของ
We are learning English.
รูปประธาน — "we" เป็นผู้ทำกริยา
The teacher helped us.
รูปกรรม — "us" เป็นผู้รับกริยา
ตารางอ้างอิง
| Subject | Object | Possessive Adj. | Possessive Pronoun | Example |
|---|---|---|---|---|
| I | me | my | mine | I love my dog. |
| you | you | your | yours | You love your dog. |
| he | him | his | his | He loves his dog. |
| she | her | her | hers | She loves her dog. |
| it | it | its | — | It wagged its tail. |
| we | us | our | ours | We love our dog. |
| they | them | their | theirs | They love their dog. |
สรุป
สรรพนามภาษาอังกฤษเรียบง่ายเมื่อเทียบกับภาษาเอเชียหลายภาษา — ไม่มีระดับความสุภาพ ไม่มี "I" เฉพาะเพศ และมี "you" แบบสากล ประเด็นสำคัญ:
- เรียนรู้สามรูปแบบ — ประธาน (I) กรรม (me) แสดงความเป็นเจ้าของ (my/mine)
- "You" ไม่เปลี่ยน — คำเดียวกันสำหรับเอกพจน์ พหูพจน์ ทางการ และไม่เป็นทางการ
- ระวัง its กับ it's — ข้อผิดพลาดเกี่ยวกับสรรพนามที่พบบ่อยที่สุดในภาษาอังกฤษ
- "They" ใช้เป็นเอกพจน์ได้ — ใช้เมื่อไม่ทราบเพศหรือไม่ระบุเพศ
- "John and I" ไม่ใช่ "Me and John" — เมื่อสรรพนามเป็นประธาน
เมื่อเรียนรู้รูปแบบ (ประธาน / กรรม / แสดงความเป็นเจ้าของ) แล้ว สรรพนามภาษาอังกฤษจะกลายเป็นส่วนที่ง่ายที่สุดของภาษา