สรรพนามบุรุษในภาษาอังกฤษ

คู่มือฉบับสมบูรณ์เกี่ยวกับสรรพนามบุรุษในภาษาอังกฤษ — รูปประธาน กรรม และแสดงความเป็นเจ้าของ รวมถึงข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

ทำไมสรรพนามภาษาอังกฤษจึงง่ายกว่าที่คิด

ถ้าคุณมาจากภาษาที่มีระบบสรรพนามซับซ้อน เช่น ภาษาญี่ปุ่น เกาหลี หรือไทย สรรพนามภาษาอังกฤษจะรู้สึกเรียบง่ายอย่างน่าประทับใจ มีคำว่า "I" แค่คำเดียว — ไม่เปลี่ยนตามเพศ อายุ หรือระดับความสุภาพ "You" ก็เหมือนกันไม่ว่าจะพูดกับเพื่อนสนิทหรือประธานาธิบดี

สิ่งสำคัญที่ต้องเข้าใจคือความแตกต่างระหว่างรูปประธาน รูปกรรม และรูปแสดงความเป็นเจ้าของ — สรรพนามแต่ละตัวจะเปลี่ยนรูปตามหน้าที่ในประโยค

ภาษาอังกฤษไม่มีระดับความสุภาพในสรรพนาม "I" เป็น "I" เสมอ และ "you" ก็เป็น "you" เสมอ ไม่ว่าจะพูดกับใคร ให้โฟกัสที่การเรียนรู้ว่าจะใช้รูปแบบไหน (ประธาน กรรม หรือแสดงความเป็นเจ้าของ)

บุรุษที่ 1 (I / Me / My / Mine)

I — รูปประธาน

"I" ใช้เมื่อคุณเป็นผู้ทำกริยา ต้องเขียนตัวพิมพ์ใหญ่เสมอ แม้จะอยู่กลางประโยค — เป็นสรรพนามเดียวในภาษาอังกฤษที่มีกฎนี้

I am a student.

รูปประธาน — "I" เป็นผู้ทำกริยา

I like coffee.

รูปประธาน — "I" เป็นผู้ทำกริยา

Me — รูปกรรม

"Me" ใช้เมื่อคุณเป็นผู้รับกริยา หรือหลังคำบุพบท

She gave the book to me.

รูปกรรม — "me" เป็นผู้รับกริยา

Can you help me?

รูปกรรม — "me" เป็นกรรมของ "help"

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยมาก: "Me and John went to the store" ผิด รูปที่ถูกต้องคือ "John and I went to the store" เพราะ "I" เป็นประธาน ลองทดสอบง่ายๆ: ตัดคนอื่นออก — คุณจะพูดว่า "I went to the store" ไม่ใช่ "Me went to the store"

My / Mine — รูปแสดงความเป็นเจ้าของ

"My" วางก่อนคำนาม "Mine" ใช้แทนคำนามทั้งหมด

This is my book.

"My" วางก่อนคำนาม (คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของ)

This book is mine.

"Mine" แทนที่ "my book" (สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของ)

บุรุษที่ 2 (You / Your / Yours)

You — คำเดียวใช้ได้ทุกสถานการณ์

"You" เป็นสรรพนามที่ง่ายที่สุดในภาษาอังกฤษ ใช้ได้ทั้งเอกพจน์และพหูพจน์ ทั้งทางการและไม่เป็นทางการ ทั้งรูปประธานและรูปกรรม ไม่ต้องเลือกระดับความสุภาพ

You are very kind.

รูปประธาน — ใช้คำเดียวกันกับทุกคน

I will call you tomorrow.

รูปกรรม — ยังคงเป็น "you"

ภาษาอังกฤษเคยมีความแตกต่างระหว่างทางการและไม่เป็นทางการ: "thou" เป็นแบบไม่เป็นทางการ และ "you" เป็นแบบทางการ เมื่อเวลาผ่านไปหลายศตวรรษ "thou" หายไปจากการใช้ในชีวิตประจำวัน และ "you" กลายเป็นสรรพนามสากล คุณอาจพบ "thou" ในงานของเชกสเปียร์ บทสวดทางศาสนา หรือบทกวี

Your / Yours — รูปแสดงความเป็นเจ้าของ

เหมือนกับ "my/mine" — "your" วางก่อนคำนาม และ "yours" ใช้แทนคำนาม

Is this your bag?

"Your" วางก่อนคำนาม (คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของ)

This bag is yours.

"Yours" แทนที่ "your bag" (สรรพนามแสดงความเป็นเจ้าของ)

บุรุษที่ 3 (He / She / It / They)

He / Him / His — เพศชาย

ใช้เมื่อกล่าวถึงบุคคลเพศชาย

He is a teacher.

รูปประธาน — "he" เป็นผู้ทำกริยา

I gave him the answer.

รูปกรรม — "him" เป็นผู้รับกริยา

She / Her / Hers — เพศหญิง

ใช้เมื่อกล่าวถึงบุคคลเพศหญิง สังเกตว่า "her" ทำหน้าที่ทั้งรูปกรรมและคำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของ

She is my friend.

รูปประธาน — "she" เป็นผู้ทำกริยา

This is her phone.

คำคุณศัพท์แสดงความเป็นเจ้าของ — "her" วางก่อนคำนาม

It / Its — กลาง

ใช้สำหรับสัตว์ สิ่งของ และสิ่งที่เป็นนามธรรม ระวังรูปแสดงความเป็นเจ้าของ — "its" ไม่มีอะพอสทรอฟี

It is raining today.

รูปประธาน — "it" สำหรับสภาพอากาศและประธานที่ไม่ระบุตัวตน

The dog wagged its tail.

แสดงความเป็นเจ้าของ — ไม่มีอะพอสทรอฟี! "It's" แปลว่า "it is"

Its กับ it's เป็นหนึ่งในข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดในภาษาอังกฤษ Its (ไม่มีอะพอสทรอฟี) แสดงความเป็นเจ้าของ: "The cat licked its paw." It's (มีอะพอสทรอฟี) เป็นคำย่อของ "it is": "It's raining." เมื่อไม่แน่ใจ ให้ลองแทนที่ด้วย "it is" — ถ้าประโยคยังสมเหตุสมผล ให้ใช้ "it's"

They / Them / Their / Theirs — พหูพจน์และเอกพจน์

"They" เป็นสรรพนามพหูพจน์มาตรฐาน แต่ยังใช้เป็นสรรพนามเอกพจน์ที่ไม่ระบุเพศได้ด้วย เมื่อไม่ทราบเพศของบุคคลหรือเมื่อบุคคลนั้นต้องการให้ใช้

They are coming to the party.

พหูพจน์ — กล่าวถึงหลายคน

Someone left their umbrella.

เอกพจน์ — ไม่ทราบเพศของ "someone"

We / Us / Our / Ours — บุรุษที่ 1 พหูพจน์

"We" มีรูปแบบเดียวกับสรรพนามอื่นๆ คือ ประธาน/กรรม/แสดงความเป็นเจ้าของ

We are learning English.

รูปประธาน — "we" เป็นผู้ทำกริยา

The teacher helped us.

รูปกรรม — "us" เป็นผู้รับกริยา

ตารางอ้างอิง

Subject Object Possessive Adj. Possessive Pronoun Example
I me my mine I love my dog.
you you your yours You love your dog.
he him his his He loves his dog.
she her her hers She loves her dog.
it it its It wagged its tail.
we us our ours We love our dog.
they them their theirs They love their dog.

สรุป

สรรพนามภาษาอังกฤษเรียบง่ายเมื่อเทียบกับภาษาเอเชียหลายภาษา — ไม่มีระดับความสุภาพ ไม่มี "I" เฉพาะเพศ และมี "you" แบบสากล ประเด็นสำคัญ:

  1. เรียนรู้สามรูปแบบ — ประธาน (I) กรรม (me) แสดงความเป็นเจ้าของ (my/mine)
  2. "You" ไม่เปลี่ยน — คำเดียวกันสำหรับเอกพจน์ พหูพจน์ ทางการ และไม่เป็นทางการ
  3. ระวัง its กับ it's — ข้อผิดพลาดเกี่ยวกับสรรพนามที่พบบ่อยที่สุดในภาษาอังกฤษ
  4. "They" ใช้เป็นเอกพจน์ได้ — ใช้เมื่อไม่ทราบเพศหรือไม่ระบุเพศ
  5. "John and I" ไม่ใช่ "Me and John" — เมื่อสรรพนามเป็นประธาน

เมื่อเรียนรู้รูปแบบ (ประธาน / กรรม / แสดงความเป็นเจ้าของ) แล้ว สรรพนามภาษาอังกฤษจะกลายเป็นส่วนที่ง่ายที่สุดของภาษา