การสั่งอาหารในประเทศจีนนั้นแทบจะไม่จำเป็นต้องพูดเป็นประโยคยาวๆ เลย เพียงแค่คุณชี้ไปที่สิ่งที่คุณต้องการแล้วพูดว่า wo yao zhege (我要这个) ซึ่งแปลว่า "ฉันเอาอันนี้" จากนั้นเรียกพนักงานด้วยคำว่า fuwuyuan (服务员) และเมื่อทานเสร็จแล้วก็ขอเช็คบิลด้วยคำว่า maidan (买单) การชี้สั่งอาหารเป็นเรื่องที่ยอมรับได้ทั่วไป ดังนั้นคุณจึงสามารถอิ่มอร่อยกับมื้ออาหารได้ตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง
และนี่คือขั้นตอนทั้งหมด ตั้งแต่ก้าวเข้าร้านไปจนถึงการจ่ายเงิน
เมื่อเดินเข้าร้าน (เมนูแบบรหัส QR)
เมื่อเดินเข้าร้าน คุณมักจะได้ยินคำทักทายว่า huanying guanglin (欢迎光临) ซึ่งแปลว่า "ยินดีต้อนรับ" และสำหรับร้านอาหารทั่วไป คุณสามารถเลือกที่นั่งเองได้เลยโดยไม่ต้องรอให้พนักงานมาพาไปที่โต๊ะ จากนั้นคุณจะได้พบกับความทันสมัยของที่นี่ เพราะร้านอาหารหลายแห่งในปัจจุบันใช้ระบบสั่งอาหารผ่านรหัส QR คุณจะได้ยินคำว่า saoma (扫码) ที่แปลว่า "สแกนโค้ด" ให้คุณสแกนสติกเกอร์ที่อยู่บนโต๊ะเพื่อดูเมนูที่มีรูปภาพบนโทรศัพท์มือถือ และบ่อยครั้งก็สามารถกดจ่ายเงินจากตรงนั้นได้เลย
หากคุณใช้งานแอปพลิเคชันไม่ถูก ให้กวักมือเรียกพนักงานได้เลย การขอเมนูแบบกระดาษยังคงเป็นทางเลือกที่ทำได้เสมอ และสองประโยคนี้จะช่วยคุณได้
可以帮我吗？
keyi bang wo ma?
ช่วยฉันหน่อยได้ไหม?
有没有菜单？
you meiyou caidan?
มีเมนูไหม?
การสั่งอาหาร: ชี้และนับจำนวน
เมื่อคุณพร้อมแล้ว ให้เรียกพนักงานที่อยู่ละแวกนั้นด้วยคำว่า fuwuyuan เสียงดังฟังชัด ซึ่งเป็นคำเรียกที่ปกติและสุภาพ ไม่ใช่เรื่องหยาบคายแต่อย่างใด จากนั้นชี้ไปที่รูปภาพในเมนู หรืออาหารของโต๊ะข้างๆ แล้วพูดว่า wo yao zhege ไม่มีใครถือสาเรื่องการชี้สั่งอาหาร
หากต้องการสั่งมากกว่าหนึ่งอย่าง ให้ใช้คำลักษณนาม ge (个) ในการนับ เช่น yi ge (一个) คือ "หนึ่งอัน/ชิ้น" และ liang ge (两个) คือ "สองอัน/ชิ้น" ข้อควรจำคือ หากต้องการบอกว่า "สองชิ้น" จะใช้คำว่า liang ไม่ใช่ er ซึ่งเป็นจุดสำคัญที่ควรจำไว้
服务员！
fuwuyuan!
พนักงานครับ/ค่ะ! (ใช้เรียกพนักงานเสิร์ฟ)
我要这个
wo yao zhege
ฉันเอาอันนี้ (พร้อมชี้)
两个
liang ge
สองอัน/สองที่
ความเผ็ด เครื่องดื่ม และข้าวสวย
การควบคุมระดับความเผ็ดถือเป็นทักษะการเอาตัวรอดที่สำคัญในมณฑลอย่างเสฉวนและหูหนาน คำว่า bu la (不辣) แปลว่า "ไม่เผ็ด" ส่วน wei la (微辣) แปลว่า "เผ็ดน้อย" ซึ่งบางครั้งขนาดเผ็ดน้อยในแถบตะวันตกเฉียงใต้ก็อาจทำให้คุณน้ำตาร่วงได้เช่นกัน
เครื่องดื่มที่นี่มักจะเสิร์ฟแบบอุ่น โดยปกติแล้วจะเป็น kai shui (开水) หรือน้ำร้อนธรรมดา หรือชาหนึ่งกา cha (茶) น้ำเย็นจัดหาดื่มได้ยากมาก หากต้องการน้ำเย็นจริงๆ ต้องระบุให้ชัดเจน ส่วนถ้าต้องการเบียร์เย็นๆ ให้พูดว่า pijiu (啤酒)
ข้อสังเกตเกี่ยวกับข้าวสวย: mifan (米饭) หรือข้าวสวย มักจะถูกเสิร์ฟมาทีหลังสุดในมื้ออาหาร เพราะคนจีนนิยมทานข้าวเพื่อให้อิ่มท้องหลังจากทานกับข้าวเสร็จแล้ว หากคุณต้องการทานข้าวพร้อมกับกับข้าว ให้แจ้งพนักงานล่วงหน้าได้เลย
不辣
bu la
ไม่เผ็ด
微辣
wei la
เผ็ดน้อย
开水
kai shui
น้ำร้อน
茶
cha
ชา
啤酒
pijiu
เบียร์
米饭
mifan
ข้าวสวย
การแบ่งปันอาหาร, การห่อกลับบ้าน และการเช็คบิล
มื้ออาหารจีนเป็นมื้ออาหารแห่งการแบ่งปัน กับข้าวจะถูกวางไว้ตรงกลางโต๊ะ ซึ่งมักจะเป็นโต๊ะกลมแบบหมุนได้ (Lazy Susan) และทุกคนจะคีบทานจากจานส่วนกลาง ให้หมุนโต๊ะช้าๆ และห้ามหมุนในขณะที่คนอื่นกำลังคีบอาหารอยู่เด็ดขาด
ทานไม่หมดใช่ไหม? การห่ออาหารกลับบ้านเป็นเรื่องปกติธรรมดามาก ให้บอกพนักงานว่า da bao (打包) ซึ่งแปลว่า "ห่อกลับบ้าน" เมื่อต้องการเช็คบิล ให้สบตากับพนักงานแล้วพูดว่า maidan ที่แปลว่า "เก็บเงินด้วยครับ/ค่ะ" โดยทั่วไปคุณจะต้องจ่ายเงินด้วยการสแกนโค้ด และไม่มีวัฒนธรรมการให้ทิปในประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ ดังนั้นยอดเงินที่แสดงบนหน้าจอก็คือจำนวนเงินที่คุณต้องจ่ายจริง สามารถอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ในคู่มือ การให้ทิปในประเทศจีน ของเรา
打包
da bao
ห่อกลับบ้าน
买单
maidan
เก็บเงินด้วยครับ/ค่ะ
好吃！
hao chi!
อร่อยมาก!
谢谢
xie xie
ขอบคุณ
ปิดท้ายมื้ออาหารแบบคนท้องถิ่นด้วยการพูดคำว่า hao chi (好吃) ที่แปลว่า "อร่อยมาก" เพื่อชมคนครัว และกล่าวคำว่า xie xie (谢谢) ที่แปลว่า "ขอบคุณ" อย่างอบอุ่นก่อนเดินออกจากร้าน
เรียนรู้ภาษาจีนอย่างต่อเนื่อง
ด้วยประโยคเหล่านี้ คุณจะสามารถเดินเข้าร้านอาหารแห่งใดก็ได้ในประเทศจีน ไม่ว่าจะเป็นร้านที่ใช้เมนู QR หรือเมนูกระดาษ ร้านอาหารริมทาง หรือภัตตาคารหรู และได้ทานอาหารที่คุณต้องการอย่างแน่นอน มาเพิ่มคลังคำศัพท์เกี่ยวกับอาหารของคุณด้วย คำศัพท์และประโยคภาษาจีนในร้านอาหาร ที่เรียนฟรีของเรา จากนั้นฝึกออกเสียงสั่งอาหารพร้อมไฟล์เสียงในแอป Pretalk เพื่อให้คุณพร้อมพูดทันทีเมื่อพนักงานเดินมาถึงโต๊ะ
